پلی استایرن چیست؟

لیوان های کاغذی تاریخچه ای مشابه داشتند اگرچه کمی دیرتر بوجود آمدند. دو نام مرتبط با لیوان های کاغذی نام های لارنس لوئلن و هیو مور ، هر دو از بوستون ، ماساچوست بودند. لوئلن اولین فنجان ساخته شده از مقوای سفت و درز دار را تولید کرد. گونی های کوچک کاغذی قبل از فنجان ها بودند اما ابتدا باید با دست باز می شدند ، ثبات کمی داشتند و نمی توانستند آنها را بریزند. چنین جایگزین های جام هنوز در اطراف هستند و نمایانگر پایین این گروه هستند. هیو مور با همکاری لوئلن شروع به ساخت لیوان های کاغذی محکم در کنار کارخانه تولید اسباب بازی کرد که عروسک هایی به نام دیکسی تولید می کرد. مور این کلمه را دوست داشت ، این یادداشت اسکناس 10 دلاری صادر شده توسط یک بانک نیواورلئان را به یاد او آورد ، کلمه dix (در فرانسه به معنای ده) در مرکز آن چاپ شده است. با رضایت شرکت عروسکی Dixie ، که هیچ اعتراضی به استفاده از نام خود بر روی یک فنجان نداشت ، جام Dixie متولد شد و همچنان با ما باقی می ماند. لیوان کاغذی مزایای سلامتی را برای عموم به ارمغان آورد. تا زمانی که به تلگراف استاندارد تبدیل شد ، لیوان ها یا ملاقه های تکراری ، که معمولاً از قلع ساخته می شوند ، در کنار چشمه ها با عواقب بهداشتی مشکوک استفاده می شدند. در سال 1912 ، هنگامی که لیوان کاغذی در بازار نمایان شد ، اولین بار با نام Health Kup توسط شرکت جام نوشیدنی مور فروخته شد.

با ظهور پلاستیک ها در استفاده معمول ، دسته ظروف یکبار مصرف از قبل کاملاً مشخص شده بود. بنابراین پلاستیک به بازار موجود نفوذ کرد. پلی استایرن اولین مدعی بود و همچنان ماده اصلی مورد استفاده در فنجان ها و ظروف یکبار مصرف است. یک دکان دار آلمانی به نام ادوارد سیمون در سال 1839 استایرن را در برلین کشف کرد. با این وجود پلاستیک به بازارهای مصرف نرسید تا زمانی که کمبود مواد در طول جنگ جهانی دوم باعث توسعه گسترده آنها به عنوان جایگزین ، به ویژه برای لاستیک شد. در دهه پس از جنگ جهانی دوم ، اکتشافات انجام شده در طول جنگ منجر به بهره برداری تجاری از پلاستیک شد. لیوان های پلاستیکی اولین دسته ای بودند که در گروه خدمات غذایی ظاهر شدند.

آشنایی با ظروف یکبار مصرف قنادی...